Amsterdamse Waterleiding Duinen | 23 Juni 2018

Op Zaterdag 23 juni 2018 hebben wij weer eens een bezoek gebracht aan de Amsterdamse Waterleiding Duinen. Het was alweer enige tijd geleden dat wij voor het laatst in de AWD waren geweest. Druk met werk en ook het aanhoudende warme weer werkt niet mee om door te duinen te gaan slenteren. Buiten het feit dat het voor jezelf niet prettig is om door de volle zon te lopen, heb je ook nog te maken met het harde zonlicht. Naast deze bezwaren zullen ook de dieren zich niet graag actief bewegen. Damherten begeven zich in de schaduw onder bomen en vossen blijven in de koelte van hun burght. Daarom gewacht op een gunstige dag!

Ingang Oase

De laatste keer dat wij in de AWD waren geweest hadden we gekozen voor ingang Zandvoortselaan omdat we toen met de bedoeling gingen om voornamelijk damhertbokken te fotograferen. Deze keer was Oase weer aan de beurt en naar een standaard bezoek aan bezoekerscentrum de Oranjekom werd de wandeling voortgezet in de richting van het bekende vossengebied. Al snel werden wij welkom geheten door een damherthinde die een lekker plekje had gevonden om ongestoord te kunnen rusten. 

Snel een foto maken zonder deze dame te storen en weer verder met onze wandeling. Nadat we nog enkele grazende damherthindes hadden gezien werden we een paar honderd meter verderop verrast door een mooie opvallende vlindersoort. Het was de keizersmantel. 

De keizersmantel verdween in 1980 uit Nederland als standvlinder. Wel werd de vlinder als zwerver nog regelmatig gezien. In 2015 keerde deze vlinder terug in Nederland naar ruim 30 jaar afwezigheid. Sinds enkele jaren heeft de vlinder zich weer gevestigd, onder meer in de duinen. 

Damherten tref je natuurlijk genoeg aan in de AWD dat het niet echt bijzonder meer is, maar soms staan ze te poseren op een dergelijke manier dat je er even een foto van moet maken. 

Na een kleine rustpauze te hebben genomen in de eerste schuilhut hebben we onze weg vervolgt. We hadden besloten de verharde weg te verlaten en langs het kanaal te gaan om een natuurlijkere omgeving te hebben. 

Snel kwamen we een futen moeder tegen die weinig interesse bleek te hebben voor haar jongen. Druk duikend liet ze haar enige jong in het water achter, terwijl een andere bezoekster met een van haar jonge op een plankje langs de kant liep en pogingen deed het jong weer in de buurt van de moeder te krijgen. 

Na dit een tijdje te hebben aanschouwd onze weg vervolgd richten de vossen en al snel hadden we succes. 

Een mooie dame die de zorg voor twee jonge vosjes op zich moet nemen lag lekker te rusten langs het kanaal. zoals gebruikelijk trok ze zich niets aan van de aanwezige fotografen die haar driftig aan het fotograferen waren. soms ging ze zelfs even mooi staan om een fraaie compositie tot stand te brengen.

Me vriendin die zich even had afgezonderd van de drukte van de fotografen die bezig waren haar te fotograferen had het geluk dat ze als enige een tweede vos voor haar camera kreeg en kon vastleggen. 

Deze werd al snel verjaagd en hebben we ook niet meer terug gezien, evenals ons eerste fotomodel die het op een gegeven moment wel gezien had en haar weg ging vervolgen. Omdat we nog een tijdje zijn gebleven om te kijken of er nog een andere vos zou verschijnen, viel mij een libelle op die erg druk was om ons heen te vliegen. Terwijl me vriendin in de schuilhut bleef, ben ik die libelle eens gaan volgen. Nou is het vaak lastig om een libelle op de foto te zetten omdat deze vaak in het gras of op de grond gaan zitten wat niet een bepaald fraaie compositie geeft, en als je dan een leuk plekje hebt ben je vaak al snel opgemerkt en is de libelle weer gevlogen. Het was me inmiddels al opgevallen dat het een viervlek was en ik had dat geluksmomentje. 

De Libelle ging op een mooi plaatsje zitten en ik stil me camera op de juiste instellingen gezet. 

Deze viervlek gunde me wel even dat fotomomentje en ging prachtig op een stukje hout zitten waar ik graag van het moment gebruik maakte. Het was alweer later op de avond dus besloten we van de bekende vossenplek weer terug te gaan wandelen naar ingang Oase. Tussentijds werden de nodige dingen nog gefotografeerd, zoals zwanen, nachtvlindertje, eenden, etc.

En natuurlijk.. net op het moment dat je weer met iets anders bezig bent, zoals in mijn geval een telefoongesprek voeren, doet zich weer een mooi fotomoment voor. Een stel damherthindes stonden ons op een paar meter afstand te observeren. Omdat ik aan het telefoneren was heb ik niet de gelegenheid gekregen om ze te kunnen vastleggen, maar me vriendin dan gelukkig wel, want het was al een wonder op zich dat ze er op die afstand niet direct vandoor gingen. Hieronder de foto die me vriendin van ze kon maken.

Enigszins teleurgesteld van de weinige vossen die we hadden gespot, maar aan de andere kant ook blij met de resultaten die we hadden bereikt, kwamen we weer in de buurt van uitgang Oase. Het was al later in de avond dus vlinders waren allemaal verdwenen en kwamen hier en daar nog wat damherten tegen die er als een haas, of moet ik gewoon zeggen, als een hert vandoor gingen. Vlakbij de uitgang kwamen me nog een damhert tegen die haar slaapplek waarschijnlijk al had gevonden en ze lag prachtig op een veld met bloemen wat weer een zeer fraaie compositie opleverde. Dus zonder haar te storen, snel een paar foto's maken. 

Hiermee kwam onze wandeling in de Amsterdamse Waterleiding duinen weer ten einde. Ondanks de beperkte resultaten een heerlijke dag kunnen genieten met ideale weersomstandigheden. Ik hoop dat ik een beeld heb kunnen geven met dit verslag wat wij op deze dag hebben beleeft op deze fraaie dag. 

Hartelijk dank voor de aandacht en tot een volgende keer. 

Commentaren: 0