Welkom in mijn galerij dieren, overige... In deze galerij treft u diverse dieren aan! Dieren die geen eigen menu hebben en andere natuur gerelateerde onderwerpen behoren tot de mogelijkheden. Klik op de foto voor vergroting of start een slideshow.

Klik op de foto(s) voor een vergroting.


Europese wolven leven en jagen, net als de anderen, in roedels van familieleden bestaande uit een alpha, zijn partner en hun nakomelingen. Normaliter blijven ze in de buurt van hun nest/plaats, maar kunnen ver buiten hun territorium gaan zwerven om te jagen. Ze kunnen jagen op, en doden ook, prooien die 10 keer zwaarder zijn dan hun eigen gewicht. Hun favoriete prooien zijn wilde herten en elanden. Maar deze wolf zal ook kleine beesten eten, zoals muizen en kikkers.


Het konikpaard komt oorspronkelijk uit Polen. Daar werd het gefokt als vervanger voor zijn uitgestorven voorvader, de tarpan. Konikpaarden worden gebruikt als wilde grazers in natuurgebieden. Aangezien de paarden in groep leven, houden ze in grote gebieden zonder problemen de vegetatie kort. Bovendien zijn ze sterker dan gedomesticeerde paarden en kunnen ze ook strenge winters aan. Het konikpaard dankt zijn vreemdklinkende naam aan het Poolse woord ‘konik’, dat ‘paardje’ betekent. De eerste Koniks deden hun intrede in Nederland in 1982. In Groningen, op de Ennemaborg, werd destijds een kudde Koniks uitgezet. De Konikpopulatie bedraagt momenteel zo'n 2500 stuks, over de hele wereld gezien. Van dat aantal lopen er ca. 1200 in Nederland en aangrenzende Belgische gebieden! De grootste kudde loopt in de Oostvaardersplassen. De Konikpaarden in Nederland behoren toe aan Stichting Ark, Staatsbosbeheer, Natuurmonumenten en een aantal andere natuur beherende organisaties en zijn hier in Nederland puur voor de begrazing. Behalve in de Oostvaardersplassen lopen er ook kuddes in het Lauwersmeergebied en het Rivierengebied.


De gevlekte hyena is de grootste en de meest agressieve en luidruchtige hyenasoort. Met zijn verwanten, de aardwolf (Proteles cristatus), de gestreepte hyena (Hyaena hyaena) en de bruine hyena (Parahyaena brunnea), deelt hij de karakteristieke uiterlijke hyenakenmerken. De hyena is Afrika's meest voorkomende vleeseter. De typische kenmerken zijn de borstelige rechtop staande manen, korte brede kaken, een sterk aflopende gekromde rug en stevige schouders. Een gevlekte vacht biedt hem enige camouflage tussen de lage begroeiing op de savanne.                  

Deze kleine, robuuste paarden zijn de enige nog "echte" wilde paarden op aarde. Net als andere verwilderde paarden leven

Prezewalskipaarden in kleine familiegroepen, bestaande uit een hengst en zijn harem van merries en veulens, en groepen hengsten die hun harems nog moeten vormen of deze verloren zijn. Qua uiterlijk verschilt het Prezewalskipaard van onze gedomesticeerde paarden. Przewalskipaarden hebben een korte gedrongen bouw, dikke nekken, een opstaande manenkam, geen voorpluk. laaggeplaatste staarten en een isabella/beige kleur met een aalstreep. Het Przewalskipaard doet wat denken aan de Fjord en Konik.


De Hudson Bay Wolf komt vooral voor in de gebieden rondom Hudsonbaai (Noord-Oost Canada ). Hij leeft vooral in de Toendra die hier in de zomermaanden niet bedekt is met sneeuw en ijs. Het normale voedsel van de Hudson Bay Wolf bestaat uit kleine knaagdieren, zoogdieren en vogels. Maar hij eet af en toe ook bevers, wasberen, hoefdieren, vissen en karkassen.


De moeflon is een wild schaap dat van oorsprong thuishoort op enkele Zuid-Europese eilanden zoals Sardinië en Corsica. Er zijn echter moeflons op diverse plekken in Europa uitgezet, zoals in Nationaal park de Hoge Veluwe en het Wekeromse Zand. De moeflon is het enige wilde Europese schaap dat nog bestaat. De andere schapen die bij ons voorkomen zijn gedomesticeerde vormen.   De mannetjes hebben grote gebogen hoorns die ze gebruiken bij gevechten om de harems. Het stoten met de hoorns vindt uitsluitend plaats in de paartijd (rond oktober). Daarbuiten gaan de rammen vreedzaam met elkaar om. Bij schapen (en de andere runderachtigen) blijven de hoorns op hun kop. Ze worden niet afgeworpen zoals bij herten.


Wilde zwijnen worden wel de nozems van het bos genoemd. De term, die tegenwoordig nauwelijks nog wordt gebruikt, betekent iets als ‘vrijgevochten en zelfbewust.’ Wilde zwijnen struinen overal rond waar ze voedsel kunnen vinden, maar als ze onraad bespeuren zijn ze zo weer weg. Wilde zwijnen zien slecht, maar ruiken des te beter. Het zijn echte speurneuzen. Met hun overgevoelige snuit bepalen ze exact waar naaktslakken, wormen en ander eiwitrijk bodemleven schuilt. Om erbij te komen, woelen ze  de bodem flink om. Hun prehistorische ‘radardetectiesysteem’ werkt dan ook feilloos.  Wilde zwijnen zijn vooral in de schemering en ’s nachts actief. 


Otters zijn over het algemeen viseters, die ook kikkers, kreeftachtige en soms ook vogels en kleine zoogdieren eten. Ze eten voornamelijk langzamere vissoorten als paling. Otters hebben grote hoeveelheden voedsel nodig, omdat jagen en voortbewegen in het water veel energie kost. Sommige soorten leven in groepen, maar de meeste otters zijn solitair. Otters zijn speelse dieren, die graag van modderoevers glijden, over elkaar heen springen en achter elkaar aan rennen of zwemmen. Zelfs de meest solitaire soorten spelen graag met soortgenoten. Territoria worden afgebakend met geurmarkeringen. Meestal worden uitwerpselen achtergelaten op opvallende plaatsen langs de oever. Sociale soorten gebruiken ook gezamenlijke latrines. Ook zit er een paar geurklieren aan de staartwortel, waarmee ze geuren achterlaten.


De Schotse hooglander, ook wel Highland Cow genoemd, is een meestal roodbruin runderras dat oorspronkelijk uit Schotland komt. Ze hebben lang haar en lange horens. Naast roodbruine exemplaren komen ook zwarte, blonde, 'roan' (bruin/zwart gestreept) en soms ook witte exemplaren voor. Een volwassen stier weegt 800 kilo en een koe 500 kilo. Schotse hooglanders kunnen tot achttien jaar oud worden. In die tijd kan een koe ongeveer vijftien kalveren ter wereld brengen. De draagtijd is ongeveer tien maanden. Koeien hebben wijd uitstaande, naar boven gerichte horens, terwijl die van de stieren horizontaal naar voren staan.


Ringstaartmaki. Deze dieren zijn echte zonaanbidders. 's ochtends gaan ze eerst met hun armen en poten wijd in de zon zitten om op te warmen. Daarna gaan ze op zoek naar voedsel. Ringstaartmaki's gebruiken hun mooie staart voor 'stinkgevechten'. Ze wrijven hun staart langs hun geur organen en zwaaien die dan naar de tegenstander. Dit doen ze vooral tijdens het paarseizoen. De mannen vechten dan met elkaar voor de vrouwen.

Rode Vari. Deze dieren zijn erg luidruchtig. Ze gebruiken verschillende soorten roepen. Zo roepen ze naar elkaar als er gevaar dreigt of als ze elkaar kwijt raken tijdens het zoeken naar voedsel. Ook waarschuwen ze andere rode vari's die in hun territorium komen, om ze weg te jagen. Van de halfapen die op Madagaskar leven is de rode vari met zijn 60 centimeter de grootste. Dan komt daar nog een staart bij van ongeveer een halve meter. Grote jongens, vergeleken met de ringstaartmaki's die inclusief staart niet groter dan 45 centimeter zijn.